26 Nisan 2016 Salı
Unutur gibi olursun bazen. Bir süre. Ondan önce nasıl akıyorsa öyle akıyor gibi gelir hayat. Bir süre. Başka şeylerle uğraşıp, başka şeylerle heyecanlanıp, başka şeylere üzülürsün. Ama bir süre. Oysa hepsi eksiktir. Her neyle meşgulsen tam da onun ortasında geliverir gülüşü aklına. O an aklını kaybedersin. Elinde bir kaldırım taşıyla polis barikatına doğru koşarken ya da tanımadığın insanlarla özgürlük sloganları atarken ya da kırığı sızlayan koluna daha az sızlayan incinmiş kolunla pres yaparken birden bire aklına geliverir. Ve o an başka her şey anlamsızlaşır. Koşarak onun yanına gitmek istersin. Elinden tutmak, alıp onu, kimsenin kimseye değmediği bir yere kaçırıp, dizlerine yatmak istersin bütün yorgunluklarını diz kapaklarına gömüp. Koşamazsın. Öylece kalakalırsın. Taş elinden düşer. Kolunun sızısı donup kalır. Ne ona gidebilirsin ne bulunduğun yerde kalabilirsin. Onun dışında her şey anlamını yitirir. Sessizce her neredeysen uzaklaşır, ilk gördüğün tekel bayiinden iki tane kırmìzı tuborg alıp parka doğru yol alırsın. Aklında bir tek o, dudaklarında acı bir ıslık, davasına ihanet etmiş ama bundan zerrece pişmanlık duymayan bir suçlu gibi, içine içine akıtırsın akmaktan utanan tüm yaşlarını. Çünkü aşktır bunun adı ve aşk başka her şeyi unutturacak kadar kuvvetli bir gerekçedir. Neye mi? Kendisinden başka her şeye..
Seni seviyorum, çünkü...
İnsan en çok, basit şeyleri tarif ederken zorlanır. Basit derken, bazen bir şeyin anlamının ve nedeninin o kadar açık olduğunu düşünürsün ki, anlaşılamayıp sorularla karşılaştığında nasıl cevap vereceğini bilemezsin. Ekşi gibi mesela. Nasıl bir şey olduğunu herkes bilir ama iş tarif etmeye gelince mesele çıkar. Zordur tarif etmek.
Beni neden seviyorsun? Neden beni seviyorsun? Benim neyimi seviyorsun? Bu sorulara cevap vermeye çalışmak da, en az ekşiyi tarif etmek kadar zordur. Seni seviyorum, çünkü... Kolay değildir gerisini getirmek. Sevgiyi o kadar derininde hissediyorsundur ki, buna gerekçe aranması tuhaf gelir. Anlasın istersin, inansın. Onu neden seversin? Sevdiğin için seversin. Başka herkeste sıradan ve alışılmış olan şeyler bile vesiledir çünkü. Uykum geldi der, seversin. Saçlarımı kestirmek istiyorum der, seversin. Tavla oynayalım mı der, seversin. Arar, ulaşamazsın bazen, yine severesin..
Beni neden seviyorsun? Neden beni seviyorsun? Benim neyimi seviyorsun? Bu sorulara cevap vermeye çalışmak da, en az ekşiyi tarif etmek kadar zordur. Seni seviyorum, çünkü... Kolay değildir gerisini getirmek. Sevgiyi o kadar derininde hissediyorsundur ki, buna gerekçe aranması tuhaf gelir. Anlasın istersin, inansın. Onu neden seversin? Sevdiğin için seversin. Başka herkeste sıradan ve alışılmış olan şeyler bile vesiledir çünkü. Uykum geldi der, seversin. Saçlarımı kestirmek istiyorum der, seversin. Tavla oynayalım mı der, seversin. Arar, ulaşamazsın bazen, yine severesin..
22 Nisan 2016 Cuma
Kabiliyetsizin tekiyim
İsmimin baş harfleri
Beni sana sunar
Sen bilirsin
İster al
İster
Sus
Yanında olmak isterim
Olmaz dersen anlarım
Deneyelim dersen
Yaz iki satır
Neredeysem çıkıp gelirim
Yanlış kurulmuş bir cümleyim
Yanında olmak isterim
Olmaz dersen, normal
Olur dersen gelirim
İmlayı grameri
Yola çıkınca hallederim
İsmimin baş harfleri
Beni sana sunar
Sen bilirsin
İster al
İster
Sus
Yanında olmak isterim
Olmaz dersen anlarım
Deneyelim dersen
Yaz iki satır
Neredeysem çıkıp gelirim
Yanlış kurulmuş bir cümleyim
Yanında olmak isterim
Olmaz dersen, normal
Olur dersen gelirim
İmlayı grameri
Yola çıkınca hallederim
Gidelim buradan... Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Burada yağmur bile güzel yağmıyor artık. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... Burası bizim değil. Nasıl başederiz bu kadar saçmalıkla? Her şeye sıfırdan başlanabilecek bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... İlaçlarını yanına alma. Kitaplarımı almayayım ben de. Biraz da onlar çıldırtmıyor mu bizi? Havası ilaç, denizi kitap bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... Bıktım tepemizde sallanan manasız sorulardan. Soru sorma artık bana. Soru sormayayım sana. Her türlü sorunun tedavülden kalktığı bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan. Burada insanlar kötü. Hep bir şeyler anlatmamızı bekliyorlar, hep bir şeyler anlatmamızı isteyecekler, bitmeyecek bu hiç bitmeyecek. Kimseye bir şey anlatmak zorunda kalmayacağımız bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... Bak uyuyamıyorum yine. Senin de uykuların defolu, bölük pörçük. Huzur içinde uyuyabileceğimiz bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan. Ya sen bana gel ya da ben geleyim sana. Sonra gidelim. Hadi...
Gidelim buradan... Burası bizim değil. Nasıl başederiz bu kadar saçmalıkla? Her şeye sıfırdan başlanabilecek bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... İlaçlarını yanına alma. Kitaplarımı almayayım ben de. Biraz da onlar çıldırtmıyor mu bizi? Havası ilaç, denizi kitap bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... Bıktım tepemizde sallanan manasız sorulardan. Soru sorma artık bana. Soru sormayayım sana. Her türlü sorunun tedavülden kalktığı bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan. Burada insanlar kötü. Hep bir şeyler anlatmamızı bekliyorlar, hep bir şeyler anlatmamızı isteyecekler, bitmeyecek bu hiç bitmeyecek. Kimseye bir şey anlatmak zorunda kalmayacağımız bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan... Bak uyuyamıyorum yine. Senin de uykuların defolu, bölük pörçük. Huzur içinde uyuyabileceğimiz bir yerlere gidelim.
Gidelim buradan. Ya sen bana gel ya da ben geleyim sana. Sonra gidelim. Hadi...
30 Nisan 2015 Perşembe
Neden Yazıyorum: George Orwell’ı yazmaya ve yaratıcılığa iten dört evrensel dürtü!
“Tüm yazarlar kibirli, bencil ve tembeldir ve yazma güdülerinin temelinde bir gizem yatar.”
Edebiyat efsanesi Eric Arthur Blair, daha bilindik adıyla George Orwell, Hayvan Çiftliği ve Bin Dokuz Yüz Seksen Dört gibi kült klasiklerin yazarı olarak hatırlanıyor, fakat o aynı zamanda usta bir deneme yazarı. En iyi kısa yazılarından biri 1946 tarihli denemesi “Neden Yazıyorum”.
Orwell bu denemesine çok da huzurlu geçmemiş çocukluğundan birtakım detaylar vererek başlıyor -babasızlık, okulda maruz kaldığı alay, zorbalık ve yoğun bir yalnızlık hissi- ve tüm bunları onu yazmaya nasıl ittiği takip ediyor. Bu tarz erken dönem mikro-travmaların yazarlık yönelimi için elzem olduğunu ileri sürüyor. Bunu, yazmak için gerekli olduğuna inandığı dört temel dürtüyü açıklayarak sürdürüyor. Bunlar öyle dürtüler ki sadece yazarlık değil daha pek çok yaratıcı faaliyet için geçerliler.
(I) Katıksız egoizm. Akıllı görünmeyi, hakkında konuşulmayı, öldükten sonra da hatırlanmayı arzulamak, çocuklukta sizi hakir gören yetişkinlere karşı üstün konuma geçmeyi istemek vs. vs. Bunu güçlü bir dürtü olarak kabul etmemek saçma olur. Yazarlar bu karakteristiği bilim insanlarıyla, sanatçılarla, politikacılarla, avukatlarla, askerlerle, başarılı iş insanlarıyla -kısaca insanlığın üst tabakasıyla paylaşırlar. İnsanların çoğu fazla bencil sayılmaz. Çoğu özellikle otuz yaşından sonra birey olma hissinden vazgeçip daha ziyade başkaları için yaşamaya başlıyor ya da kendini düşünemeyecek kadar ağır bir iş yüküyle boğuşmak zorunda kalıyor. Fakat bir kesim var ki, azınlık bir kesim, yetenekli, azimli insanlardan oluşuyor, onlar sonuna kadar kendi hayatlarını yaşamakta kararlı, işte yazarlar bu sınıfa dâhil. Ciddi yazarlar, söylemeliyim ki, gazetecilerden çok daha kibirli ve benmerkezciler, gerçi parayla daha az ilgililer.
(II) Estetik coşku. Dış dünyadaki güzelin idraki veya diğer yandan onu kelimelerde, onların doğru dizilişlerinde algılamak. Bir sesin diğerine vuruşundaki, özenli bir yazının sıkılığındaki veya güzel bir hikâyenin ritmindeki haz. Önemli olduğuna ve kaçırılmaması gerektiğine inandığın bir deneyimi paylaşma arzusu. Estetik dürtü pek çok yazarda fazla hafif, ama bir broşür yazarının veya ders kitabı yazarının bile faydacı bir zihniyetten uzak olarak kullanmayı sevdiği özel kelimeleri, söz grupları var ya da belki baskıyla daha çok ilgili, kenar genişlikleri vs. Demek istediğim, bir demiryolu rehberinden üst seviyede hiçbir kitap estetik anlayıştan tamamıyla yoksun değildir.
(III) Tarihsel itki. Şeyleri oldukları gibi görme, onlar hakkında doğru bilgilere erişip bunları gelecek nesiller için biriktirme arzusu.
(IV) Potilik amaç. Burada “politik” kelimesini mümkün olabilecek en geniş anlamıyla kullanıyorum. Dünyayı belli bir yöne itmek adına, diğer insanların uğruna didindikleri toplumla ilgili olması gerekene dair fikirlerini değiştirmek için duyulan güçlü istek. Yine, hiçbir kitap politik açıdan tamamıyla tarafsız değildir. Sanatın politikayla işi olmamalı görüşü bile politik bir tavırdır.
Bu birbirinden farklı dürtülerin birbirleriyle savaş halinde bulunmaları zorunluluğu aşikâr ve yine etkilerinin kişiden kişiye, zamandan zamana değişebilirlikleri de açıkça görülebilir.”
Orwell bu dürtülerin değişik zamanlarda ve farklı şekillerde kendi yazı alışkanlığına nasıl nüfuz ettiğine dair tartışmasını sürdürdükten sonra şöyle diyor:
“Şu son bir iki sayfaya bakıyorum da, beni yazıya iten dürtülerin daha çok yurtsever bir havası var gibi durmuş. Böyle bir intiba bırakmak istemiyorum. Tüm yazarlar kibirli, bencil ve tembeldir ve yazma güdülerinin temelinde bir gizem yatar. Bir kitap yazmak korkutucu, zahmetli bir uğraş, uzun süren ağrılı bir hastalık gibi. Bu öyle bir durum ki ancak bir iblisin tahrikiyle hareket eden biri böyle bir çabaya girişir, bu iblise de ne karşı koymak mümkündür ne de onu anlamak. Bildiğimiz tek şey bu iblisin, bir bebeği ilgi çekmek için ciyaklatan aynı içgüdü olduğu. Doğru olan bir şey daha var ki o da bir kimsenin kendi kişiliğini gizleme çabası olmadan doğru düzgün bir şey yazamayacağıdır. İyi yazı bir göz pencere camı gibidir. Dürtülerimden hangisinin daha kuvvetli olduğunu kesin bir şekilde söylemem mümkün değil, ama hangilerinin peşinden gidilmeyi hakettiklerini biliyorum. Ve geri dönüp eserlerime baktığımda, POLİTİK bir amaçtan yoksun olduğum zaman ruhsuz kitaplar yazdığımı, genellikle süslü pasajlardan, anlamsız cümlelerden, dekoratif sıfatlardan ve saçmalıktan medet umduğumu gördüm.”
Bu fikirlere ihtiyatla yaklaşmakta yarar var -ne de olsa herkesin yaradılışı, görüşü, varoluş seçimi kendine, bireyselin nev-i şahsına münhasırlığı bu. Ben, örneğin, kendimi Ray Bradbury modeline daha yakın hissediyorum:
“Yazmak ciddi bir iş değildir. Bir keyiftir o, bir kutlamadır. Yazarken eğleniyor olmalısınız. ‘Eyvah, şimdi hangi kelime? Aman Tanrım…’ diye kasılan yazarlara kulak asmayın. Cehennemin dibine kadar yolları var. Bu bir iş değil. Eğer iş olarak görüyorsanız, derhal bırakıp başka bir şey yapın.”
Kaynak: www.brainpickings.org
Einstein’dan yaşam üzerine öneriler: “Hayal kurun, zordan kaçmayın, seyirci kalmayın”
1. Merakınızın peşinden gidin
“Benim özel bir yeteneğim yok. Yalnızca tutkulu bir meraklıyım.”
Sizin merakınızı çeken nedir? Neyi en çok merak ediyorsunuz? Benim merak ettiğim neden bazı insanların başarılı olup bazılarının olamadığıdır. Bu yüzden yıllarca başarı üzerine çalıştım. Merakınızın peşinden giderseniz başarıya ulaşırsınız.
Sizin merakınızı çeken nedir? Neyi en çok merak ediyorsunuz? Benim merak ettiğim neden bazı insanların başarılı olup bazılarının olamadığıdır. Bu yüzden yıllarca başarı üzerine çalıştım. Merakınızın peşinden giderseniz başarıya ulaşırsınız.
2. Barışçıl olun
Milliyetçilik bir çocukluk hastalığıdır. İnsan ırkının kızamığıdır.
Eğer bir adam bir marşa ayak uydurup, emir altında neşe içinde yürüyebiliyorsa, benim gözümde beş para etmez. Kendisine yalnızca bir omurilik yetebilecekken yanlışlıkla kocaman bir beyin sahibi olmuştur. Uygarlığın bu kara lekesi en kısa sürede yok edilmelidir.
Emirle gelen kahramanlıktan, bilinçsiz şiddetten, aptalca yurtseverlikten, tüm bunlardan nasıl da nefret ediyorum.
Ben savaşı öylesine tiksinti verici ve aşağılayıcı buluyorum ki böyle iğrenç bir eyleme katılmaktansa kendimi parçalayıp yok ederim daha iyi…
Benim anlayışıma göre, savaşta adam öldürmek cinayetten başka bir şey değildir.
Aynı zamanda hem savaşa hazırlanıp hem de savaşı önleyemezsiniz.
Yalnız bir pasifist değil, militan bir pasifistim. Barış için savaşmaya gönüllüyüm. İnsanların kendileri savaşa gitmeyi reddetmediği sürece hiçbir şey savaşı durduramaz.
İnsan savaş gibi inanmadığı bir şey için acı çekeceğine, barış gibi inandığı bir dava uğruna ölse daha iyi değil mi.
Milliyetçilik bir çocukluk hastalığıdır. İnsan ırkının kızamığıdır.
Eğer bir adam bir marşa ayak uydurup, emir altında neşe içinde yürüyebiliyorsa, benim gözümde beş para etmez. Kendisine yalnızca bir omurilik yetebilecekken yanlışlıkla kocaman bir beyin sahibi olmuştur. Uygarlığın bu kara lekesi en kısa sürede yok edilmelidir.
Emirle gelen kahramanlıktan, bilinçsiz şiddetten, aptalca yurtseverlikten, tüm bunlardan nasıl da nefret ediyorum.
Ben savaşı öylesine tiksinti verici ve aşağılayıcı buluyorum ki böyle iğrenç bir eyleme katılmaktansa kendimi parçalayıp yok ederim daha iyi…
Benim anlayışıma göre, savaşta adam öldürmek cinayetten başka bir şey değildir.
Aynı zamanda hem savaşa hazırlanıp hem de savaşı önleyemezsiniz.
Yalnız bir pasifist değil, militan bir pasifistim. Barış için savaşmaya gönüllüyüm. İnsanların kendileri savaşa gitmeyi reddetmediği sürece hiçbir şey savaşı durduramaz.
İnsan savaş gibi inanmadığı bir şey için acı çekeceğine, barış gibi inandığı bir dava uğruna ölse daha iyi değil mi.
3. Mütevazi ve prensip sahibi olun
En değerli kişiler alçakgönüllü olanlardır.
İnsanı ayakta tutan iskelet ve kas sistemi değil, prensipleridir.
En değerli kişiler alçakgönüllü olanlardır.
İnsanı ayakta tutan iskelet ve kas sistemi değil, prensipleridir.
4. Önyargısız olun
Önyargıları yok etmek, atom çekirdeğini parçalamaktan daha zordur.
Önyargıları yok etmek, atom çekirdeğini parçalamaktan daha zordur.
5. Azimli olun
Çok zeki olduğumdan değil, sorunlarla uğraşmaktan vazgeçmediğimden başarıyorum.
Belirlediğiniz yolun sonuna ulaşacak kadar sabırlı mısınız? Posta pullarının gideceği yere varasıya kadar mektuba yapışıp kalmasından ötürü çok değerli olduğu söylenir. Posta pulu gibi olun ve başladığınız işi bitirin.
Çok zeki olduğumdan değil, sorunlarla uğraşmaktan vazgeçmediğimden başarıyorum.
Belirlediğiniz yolun sonuna ulaşacak kadar sabırlı mısınız? Posta pullarının gideceği yere varasıya kadar mektuba yapışıp kalmasından ötürü çok değerli olduğu söylenir. Posta pulu gibi olun ve başladığınız işi bitirin.
Dehanın 10′da 1′i yetenek 10′da 9′u da çalışmaktır.
6. Bugüne odaklanın
Güzel bir kızı öperken düzgün araba kullanan birisi, öpücüğe hak ettiği dikkati vermiyor demektir.
İki atı aynı anda süremezsiniz. Bir şeyler yapabilirsiniz ama her şeyi yapamazsınız. Şimdiye odaklanın ve bütün enerjinizi şu anda yaptığınız işe verin.
Güzel bir kızı öperken düzgün araba kullanan birisi, öpücüğe hak ettiği dikkati vermiyor demektir.
İki atı aynı anda süremezsiniz. Bir şeyler yapabilirsiniz ama her şeyi yapamazsınız. Şimdiye odaklanın ve bütün enerjinizi şu anda yaptığınız işe verin.
7. Hayal gücünüzden vazgeçmeyin
Hayal gücü her şeydir. Sizi bekleyen güzelliklerin önizlemesi gibidir. Hayal gücü bilgiden daha önemlidir.
Hayal gücünüz geleceğinizi belirler. Einstein şöyle der: ?Zekanın gerçek göstergesi hayal gücüdür, bilgi değil?. Bu yüzden hayal gücünüzün hantallaşmasına izin vermeyin.
Hayal bilimden daha önemlidir, çünkü bilim sınırlıdır. İnsan aklın sınırlarını zorlamadıkça hiçbir şeye ulaşamaz.
Hayal gücü her şeydir. Sizi bekleyen güzelliklerin önizlemesi gibidir. Hayal gücü bilgiden daha önemlidir.
Hayal gücünüz geleceğinizi belirler. Einstein şöyle der: ?Zekanın gerçek göstergesi hayal gücüdür, bilgi değil?. Bu yüzden hayal gücünüzün hantallaşmasına izin vermeyin.
Hayal bilimden daha önemlidir, çünkü bilim sınırlıdır. İnsan aklın sınırlarını zorlamadıkça hiçbir şeye ulaşamaz.
8. Hata yapmaktan korkmayın
Hiç hata yapmamış bir insan yeni bir şey denememiş demektir.
Hata yapmaktan korkmayın. Eğer nasıl okuyacağınızı bilirseniz hatalar sizi daha iyi bir konuma getirebilir. Başarılı olmak istiyorsanız yaptığınız hataları üçe katlayın.
Hiç hata yapmamış bir insan yeni bir şey denememiş demektir.
Hata yapmaktan korkmayın. Eğer nasıl okuyacağınızı bilirseniz hatalar sizi daha iyi bir konuma getirebilir. Başarılı olmak istiyorsanız yaptığınız hataları üçe katlayın.
9. Anı yaşayın
Ben geleceği hiç düşünmem, ne de olsa gelecektir.
Ben geleceği hiç düşünmem, ne de olsa gelecektir.
Geleceği ayarlamanın tek yolu olabilidiğiniz kadar şimdide olmaktır. Şu anda dünü ya da yarını değiştiremezsiniz. Önemli olan tek an şimdidir.
10. Değer yaratın
Başarılı olmaya değil, değerli olmaya çalışın.
Zamanınızı başarılı olmak için harcamayın, değerler yaratın. Eğer değerli olursanız başarı kendiliğinden gelecektir.
Başarılı olmaya değil, değerli olmaya çalışın.
Zamanınızı başarılı olmak için harcamayın, değerler yaratın. Eğer değerli olursanız başarı kendiliğinden gelecektir.
11. Farklı sonuçlar için farklı seçeneklere yönelinAptallığın en büyük kanıtı, aynı şeyi defalarca yapıp farklı bir sonuç almayı ummaktır.
Hergün aynı rutinde yaşayarak farklı görünmeyi bekleyemezsiniz. Hayatınızın değişmesini istiyorsanız kendinizi değiştirmelisiniz.
12. Deneyim kazanın
Bilgi malumat değildir. Bilmenin tek yolu deneyimlemektir.
Bilgi malumat değildir. Bilmenin tek yolu deneyimlemektir.
Bir konuyu tartışabilirsiniz ama bu size sadece felsefi bir anlayış kazandırır. Bir konuyu bilmek istiyorsanız onu deneyimlemelisiniz.
13. Kuralları öğrenin, daha iyi oynayın
Oyunun kurallarını öğrenmek zorundasınız. Böylece herkesten iyi oynayabilirsiniz.
Oyunun kurallarını öğrenmek zorundasınız. Böylece herkesten iyi oynayabilirsiniz.
Yapmanız gereken iki şey var. Birincisi oynadığınız oyunun kurallarını öğrenmek. İkincisi ise oyunu herkesten iyi oynamayı istemek. Bu iki şeyi yaparsanız başarı sizinle olur!
14. Zordan kaçmayın
Zorlukların göbeğinde fırsatlar yatıyor.
Zorlukların göbeğinde fırsatlar yatıyor.
15. Seyirci kalmayın
Dünya; kötülük yapanlar değil, seyirci kalıp hiçbir şey yapmayanlar yüzünden tehlikeli bir yerdir.
Dünya; kötülük yapanlar değil, seyirci kalıp hiçbir şey yapmayanlar yüzünden tehlikeli bir yerdir.
Kaynak: cafrande.org
15 Kasım 2014 Cumartesi
Soundtrack Deyince Hemen Akla Gelmeyen 17 Film Müziği
Müzik, sahip olduğu gizli güçleriyle hayatlarımızda etkileyici bir rol oynar. Hem günlük yaşamımızın hem hatıralarımızın bir parçası haline gelir. Sinemada da müzik kullanımı bir o kadar etkileyicidir. Bazı filmlerin konusunu hatırlamasak da müziğini biliriz. Mesela Chariots of Fire (1981) film müziğini veya Love Story (1970) filminde yer alan Where Do I Begin şarkısını filmden daha iyi hatırlamamız gibi.
Bazı filmlerin hem kendileri hem de müzikleri büyük başarı yakalar ve unutulmazlar listesine girer. Bu filmlerin müziklerini her soundtrack listesinin vazgeçilmezleri arasında görmek mümkündür, The Godfather (1972) filminden Main Title ‘The Godfather Waltz’ veya Pulp Fiction (1994) filminden Girl You’ll Be A Woman Soon bunlardan iki örnek.
Tabii müziğiyle beraber filmi de hafızalarımızda yer eden klasikleşmiş filmler var; My Heart Will Go On’lu Titanic (1997) olsun, Take My Breath Away’li Top Gun (1986) olsun, The Time Of My Life’lı Dirty Dancing (1987) olsun, Unchained Melody’li Ghost (1990) veya I Will Always Love You’lu Bodyguard (1992) gibi uzun bir liste böyle devam edip gider.
Kimi zaman da bir filme denk gelirsiniz, belki pek bilinmediktir, belki bir festivalde veya televizyonda denk gelmişsinizdir ya da bir ara vizyondan gelip geçmiştir ama müzikleri hep aklınızda kalır, filmin tamamı olmasa da bir sahnesi sizi çok etkiler. İşte bu güzel tesadüflerle hafızamızda yer eden soundtrack’lerden sizin için alternatif bir film müziği listesi.
1. Paris
Wax Tailor – Seize The Day
2008 Fransız yapımı Paris, Juliette Binoche, Mélanie Laurent, François Cluzet, Romain Duris ve Fabrice Luchini gibi güçlü bir kadroya sahip. Filmin müzikleri de bir o kadar güzel.Filmden bir deKraked Unit – L’air des cendres’ı dinlemeden geçmeyin.
2. Heaven
Arvo Part – Spiegel Im Spiegel
Tom Tykwer’ın yönettiği Heaven (2002), Philippa(Cate Blanchett) ve Philippo’nun(Giovanni Ribisi) hikâyesini anlatıyor. Filmde müziğin karakterle bütünleştiği bu sahne ise oldukça etkili.
3. Stoker
Emily Wells – Becomes The Color
Park Chan-Wook’un ilk İngilizce filmi olan Stoker’da (2013), ana karakter India Stoker’ın (Mia Wasikowska) daha filmin başında sesleri diğer insanlara göre daha iyi ve net duyabildiğini öğreniyoruz. Böylece sesler ve müzik, film boyunca şiddet ve tutkunun tamamlayıcısı haline geliyor.
4. Irreversible
Etienne Daho – Mon Manège à Moi
Monica Belluci’nin performansıyla öne çıkan Irreversible (2002), tecavüz sahnesiyle oldukça dikkat çekmişti. Filmin müziklerini Daft Punk’tan tanıdığımız Thomas Bangalter yaptı. Ancak filmdeEdith Piaf’ın bu şarkısının Etienne Daho tarafından seslendirildiği sahne, saflığıyla izleyici etkisi altına alıyor.
5. Riding In Cars With Boys
The Everly Brothers – Dream
Drew Barrymore’un başrolde oynadığı Riding In Cars With Boys (2001), tesadüfen karşımıza çıkan filmler bölümüne alabiliriz belki de. Şarkının geçtiği son sahne filmi çözümler nitelikte, bir o kadar da akılda kalıcı güzellikte.
6. Hedwig And The Angry Inch
John Cameron Mitchell – Midnight Radio
John Cameron Mitchell’in hem yazıp hem yönetip hem de başrolünde transseksüel bir punk-rock şarkıcıyı canlandırdığı bir müzikal Hedwig And The Angry Inch (2001). Aynı zamanda tüm şarkı sözleri de yönetmenin kendisine ait.
7. Ma Vie En L’air
Serge Gainsbourg – Ford Mustang
Yine çok bilindik diyemeyeceğimiz, Fransız sinemasından güzel bir romantik komedi Ma Vie En L’air (2005). Filmde Serge Gainsbourg’un şarkısıyla kurulan bağlantının filme katkısı büyük.
8. 21
MGMT – Time To Pretend
21 (2008), vizyona girdiği dönem popülerleşmiş filmlerden diyebiliriz. Film başlarken dinlediğimiz soundtrack, çantası belinde basit bir öğrenci olan ana karakter Ben’in (Jim Sturgess) başına gelecekleri özetler nitelikte adeta. Filmde aynı zamanda, yine bir dönem çok popülerleşen Peter, Bjorn and John grubunun Young Folks şarkısını da dinliyoruz.
9. Paris, Je T’aime ‘Faubourg-Saint Denis’
Tom Tykwer , Johnny Klimek, Reinhold Heil – True
Müzisyen yönüyle de öne çıkan yönetmen Tom Tykwer, Paris, Je T’aime (2006) kapsamında yönettiği kısa film Faubourg-Saint Denis’in aynı zamanda bestesini de kendi yapmış. True, filme kattığı ritim duygusuyla akıllarda yer etmeyi başarıyor
10. Drive
College & Electric Youth – A Real Hero
Nicolas Winding Refn’in kara film türündeki 2011 yapımı Drive’ı, klasik suç ve aksiyon filmlerinden sıyrıldığı gibi şarkı seçimleriyle de ön plana çıkıyor.
11. Vicky Cristina Barcelona
Emilio de Benito – Granada
Woody Allen’ın son dönemlerde her şehrinde bir film çektiği Avrupa’daki duraklarından biri Vicky Cristina Barcelona (2008). Film boyunca İspanya’nın dar sokaklarına, yemeklerine, içkilerine ve aşklarına eşlik eden çok güzel bir seçki dinliyoruz.
12. Juno
The Moldy Peaches – Anyone Else But You
Genç yaşta hamile kalan sevimli bir lise öğrencisinin hikâyesini izlediğimiz Juno (2007), müzikleriyle de öne çıkan bir film. Yönetmen Jason Reitman’ın Ellen Page’e, canlandırdığı Juno karakterinin ne tür müzik dinliyor olabileceğini sorduğunda aldığı ilk cevap The Moldy Peachesolmuş. Filmin final sahnesinde yer alan şarkıyı başrol oyuncuları Ellen Page ve Michael Sera’dan dinliyoruz.
13. Les Petits Mouchoirs
Janis Joplin – Kozmic Blues
Fransız oyuncu Guillaume Canet’nin yazıp yönettiği Les Petits Mouchoirs (2010), trafik kazası geçiren arkadaşları hastanedeyken beraber tatil yapan bir grup arkadaşın iç dünyasına ve ilişkilerini odaklanıyor. Janis Joplin’in Kozmik Blues’u ile izleyiciyi derinden etkileyen bu sahne dışında filmde The Isley Brother, David Bowie, Damien Rice, Eels ve Antony and the Johnsons gibi bir çok sanatçının müziklerine yer verilmiş. Ayrıca listede yönetmen Guillaume Canet’e ait To Be True şarkısı da mevcut.
14. Garden State
The Shins – New Slang
Baskıcı bir babayla büyüyen ve pasif bir izlenime sahip Andrew (Zach Braff), annesinin ölüm haberi üzerine uzun yıllar önce uzaklaştığı evine geri döner. Geri dönmesiyle birlikte sorunlarıyla da yüzleşecek, babasıyla ve kendiyle tekrar iletişim kurmaya çalışacaktır. Bu süreçte ona farklı bir kapı açacak olan Sam’ le (Natalie Portman) tanışma sahneleri The Shins ile hafızalarımızda yer eder.
15. Frances Ha
Frances Halladay (Greta Gerwig) ya da posta kutusuna sığdığı kadar ya da filme de adını verdiği gibi Frances Ha (2012), hayallerinin peşinden koşarken hayatın gerçeklerine takılıp durur. 1986’da Denis Lavant’ın Mauvais Sang filminde Modern Love ile tozunu attırdığı Paris sokaklarını, bu sahnede Frances devralıyor ve çocuksu naifliğiyle New York caddelerinde özgürce koşuyor.
16. Lost In Translation
More Than This – Bryan Ferry + The Pretenders – Brass In Pocket
Müzikleriyle film boyunca izleyici üzerinde etkisini sürdüren bir film Lost In Translation (2003). Bu karaoke sahnesinde -filmin en güzel sahnelerinden biri- önce Charlotte’tan(Scarlett Johansson) Brass in Pocket sonra Bob Harris’ten(Bill Murray) More Than This dinliyoruz. Bir de filmin sonunda dinlediğimiz The Jesus and Mary Chain’den Just Like Honey’i de es geçmemek gerek.
Bonus: Mommy
Céline Dion- On Ne Change Pas
Sinemasında müziğe oldukça yer veren Xavier Dolan, son filmi Mommy’de (2014) Lana Del Rey’den Oasis’e kadar aklımızda yer eden birçok şarkı kullanmış. Ancak Céline Dion’un şarkısının filmde ayrı bir yeri olduğunu ve şarkının geçtiği sahnenin çok daha etkileyici ve duygusal bir etkisi olduğunu söyleyebiliriz.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

