Hayatla ilişkim son zamanlarda “nasılsın? iyi. sen?"den ibaret. İnsanlarla konuşmayı özledim. Adamakıllı yazmayı özledim. Kötü olan bir şey yok ama, iyi diye nitelendire bileceğim de çok az şey var. Grinin bir sıyahımsı herhangi bir tonundayım. Arkadaş çevrem feci şekilde daraldı. Kendimi çok bilindik eski kitaplar gibi hiss ediyorum. Her kesin bildiği, birbirine tavsiye ettiği, kütüphanesinde bulundurduğu ama çok az kişinin okuduğu kitaplar gibi. Bir kenarda dursun, okurum bir ara kitapları. Baş köşe kitapları. Sayfalarından naftalin kokusu gelen çok bilindik kitaplar. Selam nasılsın yakınlığı. Üçüncü cümlesi bir türlü kurulamayan ilişkiler.
İçimde anlamsız bir sıkıntı ve özlem var. Her kese ve her şeye karşı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder