Biliyor musun, sorun şu ki sen beni sevmeyi bıraktığın zaman başladım ben seni sevmeye.
Ben elimi cebime soktuğum zamanlarda, sen elini cebinden çıkarıyordun.
Çok geç farkına vardım ben tarafa baktığının. Ben sana gülüşünün yaralı olduğu zaman aşık oldum. Sen içten gülmeye başldığın zamanlarda, ben hala eski durakta bekliyordum.
Ben sana misafir geldiğimde, sen toparlanıp gitmeye hazırlanıyordun.
Keşke kapıyı arkadan kapatmasaydın. Benim yükseklik korkum var.
Şimdi sana pencereden bakıyorum.
Pencereden bakan adamlar hep orda da kalır.
Odanın penceresinde yaşıyorum ben.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder