Bukowski tənhalıqdan danışır

Heç bir zaman özümü tənha hiss etmədim.

Ölümün qucağında,bir otaqda tək tənha yaşadım.

Özümü çox piss hisse etdiyim də oldu,lakin heç bir zaman birinin otaqıma daxil olub,əhvalmı yüksəldəcəyini fikirləşmədim.

Başqa bir deyimlə desəm,tənhalq heç bir zaman məni narahat etməyib,çünkü  tənha qalmaqı sevirəm.

Özümü,böyük kütlə olan otaqlarda və ya azərkeşlik edilən,adam dolusu tribunlarada daha tənha hiss edirəm.

Sizə İbsen dən bir deyim söyləyəcəm ; “Ən güclü insanlar,adətən tənha olnlardır”.

Heç bir zaman içimdən “bir sarışın qız içəri girsə,özümü daha yaxşı hiss edərdim” deyə düşünmədim.

İnan mənə,bunun heç bir xeyri olmaz.

Axmaq insanlarla fingildəşən,axmaq insanlar.

Gecələrə “qaçaraq” çıxmaq kimi bir ehtiyacım olmadı heç bir zaman.

Barlarda gizləndiyim oldu çünkü,barlar,fabrikada gizlənməkddən daha yaxşıdı.Ancaq bu qədər.

Milyonlarla insanın adından üzür istirəm amma mən heç bir zaman özümü tənha hiss etmirəm.

Çünkü mən özümü sevirəm.

Bildiyim ən yaxşı əyləncə,özüməm.

Biraz daha şərab içək!