Oxuduğum kitabların bəzilərinin ilk cümlələrini seçib bloga əlavə etmək.
Sizdən ricam,siyahını genişlətmək üçün bu yazını oxuduğunuz zaman siz də yadda qalan kitablarınızın ilk cümləsini şərh yazaraq bura əlavə etmənizdir.
"Gregor Samsa,bir sabah bunaltıcı düşlerden uyandığında kendini yatağında dev bir böceğe dönüşmüş olarak buldu"
Frans Kafka-Dönüşüm
Məncə ən
vacib şey özündən sonra biz iz qoymaqdı.
David
Nicholls-Bir Gün
Altı
yaşındaydı ve altı yaşında ölecekti.
Hakan
Günday-AZ
Uzun illərdən
sonra,divar dibində dayanıb,güllələnməyini gözləyəndə polkovnik Aureliano
Buendia atasına qoşulub,buz parçasına baxmağa getdiyi o uzaq axşamı xatırlayacaq.
Gabriel
Garcia Marquez-Yüzillik Tənhalıq
Ellerindeki
damarları ve yüzündeki kırışıkları görseniz yüz elli yaşında zannedersiniz
oysaki sadece seksen dört yaşında Anneannem.
Emrah
Serbes-Erken Kaybedenle
Bu cümle,yazmayı öğrendiğimin kanıtıdır.
Hakan Günday-Azil
Məhəbbət-döyüşdür.Əvvəlcədən
uduzulmuş döyüş.
Fredrik
Bergeder-Məhəbbət üç il yaşayır
Siktir Et
dediğiniz zaman genelde size acı veren bir şeyi,bir bağınızı salı verirsiniz.
John Parkin-Siktir
Et
Anam ölmüş bu gün.Belki de dün,bilmiyorum.
Albert Camus-Yabancı
Deyəsən
kimsə Yozef K-nı şərləmişdi,çünkü elə bir pis iş tutmasa da,səhər-səhər gəlib
onu həbs etdilər.
Frans
Kafka-Məhkəmə.
İyi bir servete sahip olan bekar bir erkeğin,her şeyden önce bir eşe ihtiyacının olduğu kabul görmüş bir gerçektir
Jane Austen-Aşk ve Gurur
Geçmişin
tanrıları öldüler ve yeniden doğulmaları imkansız.
Osho-Devrim
Gurbet
tuhaf bir kelimedir,söyler söylemez ağızda kekremesi bir tat bırakır.
Elif
Şafak-Şemspare
Cunun!Sazaqlı
havada bir-birinin arxasına qısılıb yatmış dəvə sürüsünü xatırladan,toz-tonaqlı
yellərin,çör-çöplü boğanaqların veyilləndiyi bu boz təpələrdə,onsuz da hamı səni
divanə adlandırır,sir-sifətinə,görkəminə baxanda,bilinmir,dünyaya kişi gəlmisən,yoxsa
qadın.
Aqşin
Yenisey-Cənnətdə Terror Aksiyası
Şimdi bir ölüyüm ben,bir ceset,bir kuyunun dibinde.
Orhan Pamuk-Benim Adım Kırmızı
"O günler en iyisiydi,ya da en kötüsü,akıl çağıydı ve aptallık çağıydı,inançlar zamanıydı ve inançsızlıklar zamanıydı,ışık mevsimiydi ve karanlık mevsimiydi,umut baharıydı ve umutsuzluk kışıydı;yaşayabilmek işin her şey vardı önümüzde ve yaşayabilmek için önümüzde hiç bir şey yoktu;hepimiz doğrudan cennete gidiyorduk,hepimiz doğrudan cehenneme gidiyorduk."
Charles Dickens-İki Şehrin Hikayesi
İnsan psikoljisinde hakim olma arzusu hep olmuştur.
Nevzat Tarhan-Gri Propaganda
"Mutlu aileler birbirine benzerler,her mutsuz aileninse kendine özgü mutsuzluğu vardır"
Leo Tolostoy-Anna Karanina

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder