25 Nisan 2013 Perşembe

Wirigina Woolf’un yoldaşı Leonard Woolf’a yazdıqı məktub.

Mart,1942.

Canım,
Yenidən dəli olduqumu hiss edə bilirəm.
Bu pis zamanlardan keçə bilməyəcəyimi də.
Bu dəfə sağalmayacam.
Səslər eşitməyə başlamışam və fikrimi işimə verə bilmirəm.
Bu səbəblə edə biləcəyim ən doğru şeyi edirəm.
Sən mənə yaşada biləcəyin ən böyük xoşbəxtlikləri yaşatdın.
Bu xəstəliyi tutana kimi iki insanın bərabər dada biləcəkləri ən böyük xoşbəxtlikləri daddıq.
Artıq savaşacaq gücüm qalmayıb.
Bilirəm,həyatını məhv edirəm lakin mənsiz də həyat dəvam edəcək.
Həyata dəvam edəcəksən bilirəm.
Görürsən mi bir məktubu belə düzgün yaza bilmirəm.
Demək istədiyim şey,həyatımdakı bütün xoşbəxtlikləri sənə borcluyam.
Mənə qarşı hər zaman dəstəkci və yaxşı biri oldun.Bunu hərkəs bilir.
Əyər həyatımı xilas edəbiləcək bir insane olsaydı,bu mütləq sən olardın.
Mən hər şeyimi itirdim lakin sənin yaxşılıqların daim mənimlə qalacaq.
Həyatını daha çox cəhənnəmə çevirmək istəmirəm.
Həyatda heç kimin bizim qədər xoşbəxt ola biləcəyini düşünmürəm.

V.

Hazirlad :
https://www.facebook.com/elnovruzlu?ref=tn_tnmn

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder