4 Ekim 2011 Salı

Necip Fazil Kisakürek

Sokakdayam, kimsəsiz bir sokak ortasında;
Yürüyorum, arxama baxmadan yürüyorum.
Yolumun qaranlığa qarışan nöqtəsində,
Sanki məni bəkləyən bir xəyal görüyorum.

Qara göylər kül rəngli buludlarla qapanıq;
Evlərin bacasını qollayır ildırımlar.
Bu gecə yarısında iki kişi oyaqdır;
Biri mənəm, biri də uzanan qaldırımlar.

İçimdə damla-damla bir qorxu birikiyor;
Sanıyorum, hər sokak başını kəsmiş devlər...
Sim-siyah camlarını üzərimə tikiyor;
Gözləri çıxarılmış bir ana kimi evlər.

Qaldırımlar - iztirab çəkənlərin annəsi;
Qaldırımlar - içimdə yaşamış bir insandır.
Qaldırımlar, duyulur sükut içində səsi;
Qaldırımlar - içimde uzayan bir lisandır.

Mənə düşməz can vermək, yumuşak bir qucaqda;
Mən bu qaldırımların istədiyi çocuğum!
Aman, sabah olmasın, bu qaranlıq sokakta;
Bu qaranlıq sokakta bitməsin yolculuğum!

Mən gedəyim, yol getsin, mən gedəyim, yol getsin;
İki yanımdan axsın, bir sel kibi fənərlər.
Tak-tak ayaq səsimi ac köpəklər eşitsin;
Yolumda bir tək olsun zülmətdən daş kəmərlər.

Nə işıqda gəzəyim, nə gözə görünəyim;
Gündüzlər sizə qalsın, verin qaranlıqları!
İslak bir yorğan kimi iyicə bürünəyim;
Örtün, üstümə örtün, sərin qaranlıqları.

Uzanıversə gövdəm daşlara boydan boya;
Alsa bu soyuq daşlar alnımdakı atəşi.
Dalıp sokaklar qədər əsrarlı bir uyquya,
Ölsə qaldırımların qara sevdalı eşi...

http://www.boxca.com/u5k2u85kraei/NEC%C4%B0P_FAZIL_KISAK%C3%9CREK.rar.html

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder